العلامة المجلسي

154

عين الحيات ( فارسى )

را دوست مىدارم ، و مشتاق نالهء اويم ، در ناكامى بر نيامدن حاجت از شوق به كام دل بميرد ، و ديگر دست جانش دامان خواهشى نگيرد ، چون سخن نازك شد و عبارت نارسا و مطلب وسيع است ، سخن مختصر كرده ختم مىكنم اين مبحث را به ذكر جماعتى كه دعاى ايشان مستجاب است ، و جمعى كه دعاى ايشان مستجاب نيست . به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است : سه كسند كه دعاى ايشان مستجاب است : كسى كه به حجّ بيت اللّه الحرام رود دعايش مستجاب است ، پس نيك به احوال بازماندگانش برسيد تا در حقّ شما دعا كند ، و كسى كه به جهاد في سبيل اللّه رود ، پس نيكو خلافت كنيد در اهل ايشان ، و كسى كه بيمار شد دعايش مستجاب است ، پس او را به خشم مياوريد و دلتنگ مگردانيد « 1 » . و از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام منقول است : پنج دعا است كه از پروردگار عالم محجوب نمىگردد : دعاى امام عادل ، و دعاى مظلوم حق‌تعالى به او مىفرمايد كه البتّه از براى تو انتقام مىكشم اگرچه بعد از مدّتى باشد ، و دعاى فرزند صالح از براى پدر و مادرش ، و دعاى پدر صالح از براى فرزندش ، و دعاى مؤمن از براى برادر مؤمن خود غايبانه ، حق‌تعالى مىفرمايد كه تو را دوبرابر او كرامت كردم « 2 » . و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است كه : بپرهيزيد از نفرين مظلوم كه دعاى او را از حجابها مىگذرانند تا آنكه حق‌تعالى به سوى آن نظر مىفرمايد ، و مىگويند : بلند كنيد دعاى او را كه من مستجاب مىكنم ، و بپرهيزيد از نفرين پدر كه از شمشير

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 509 ح 1 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 509 ح 2 .